25. NOVEMBAR 1943. I 1. MART 1992. SU U TEMELJIMA DRŽAVNOSTI I NEZAVISNOSTI BOSNE I HERCEGOVINE!

Prof. dr. Denis Bećirović, delegat u Domu naroda Parlamentarne skupštine BiH i potpredsjednik SDP BiH Deveti januar 1992. godine je ugrađen u temelje velikosrpske politike koja je dovela do agresije na Republiku Bosnu i Hercegovinu i genocida nad bošnjačkim stanovništvom. Slavljenje takve politike je čin uvrede i provokacije za Bosnu i Hercegovinu, Evropu i Ujedinjene nacije. Veličanje takve politike predstavlja ozvaničenje i reafirmaciju politike koja je osmislila i organizirano počinila sistematske masovne ratne zločine i genocid.

Najviši pravni akt Bosne i Hercegovine nije 1992. godine propisivao nikakvo pravo na samoopredjeljenje etničkim zajednicama u Bosni i Hercegovini. Zato je antiustavno okupljanje saradnika i sljedbenika pravosnažno presuđenih ratnih zločinaca Karadžića, Krajišnika, Mladića ... 9. januara 1992. godine bio čin bezakonja i nasilja nad pravnim poretkom. Ustavni sud BiH svojom Odlukom od 15. septembra 1992. godine ocijenio je proglašavanje tzv. Republike Srpske Bosne i Hercegovine kao antiustavan čin. Isti stav zauzela je 1992. godine i Badinterova komisija Evropske zajednice. Zločinačka politika razdvajanja bosanskohercegovačkih naroda i stvaranja paradržave na tlu Bosne i Hercegovine, projektovana i vođena iz Beograda, bila je u potpunoj suprotnosti sa domaćim pravnim sistemom i međunarodnim pravom. Zato je tzv. Republika srpskog naroda u Bosni i Hercegovini/Republika Srpska bila mrtva tvorevina i međunarodna zajednica je nikada nije prihvatila kao samostalnog međunarodnog subjekta.

Današnje antiustavno i nezakonito obilježavanje 9. januara u bh. entitetu RS predstavlja anticivilizacijski čin. Navest ću, između ostalog, šest (6) razloga koji to potvrđuju:

1. Proslava 9. januara u bh. entitetu RS je direktno i flagrantno kršenje Dejtonskog mirovnog sporazuma, Ustava BiH, konačnih i obavezujućih odluka legalnog i legitimnog Ustavnog suda BiH. Nepoštivanje Dejtonskog mirovnog sporazuma i Ustava BiH je trasiranje puta ka povratku jedinog legalnog i najvišeg pravnog akta koji je postojao prije potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma - Ustava Republike Bosne i Hercegovine.

2. Venecijanska komisija je na 96. plenarnoj sjednici od 11. i 12. oktobra 2013. godine usvojila mišljenje o usklađenosti izbora Dana bh. entiteta RS sa antidiskriminatornim standardima Vijeća Evrope, odnosno Evropske konvencije o zaštiti ljudskih prava i temeljnih sloboda. Komisija je zaključila da je proslava 9. januara kao Dana bh. entiteta RS diskriminatorski čin prema ostalim narodima u tom dijelu Bosne i Hercegovine i da nije u skladu sa osnovnim demokratskim vrijednostima i postulatima. Takva politika nije u skladu sa vrijednostima kao što su dijalog, tolerancija, međusobno razumijevanje i jednakost, koji bi trebali biti osnova prilikom odabira entitetskog dana, ocijenila je Venecijanska komisija.

3. Svaki pokušaj uspostavljanja kontinuiteta bh. entiteta RS sa nelegalnim, nepriznatim i samoproglašenim paratvorevinama na državnoj teritoriji Bosne i Hercegovine je pravno neosnovan, neprihvatljiv i krajnje kontraproduktivan za politiku izgradnje mira i stabilnosti.

4. Deveti januar 1992. godine je ugrađen u temelje velikosrpske politike koja je dovela do agresije na Republiku Bosnu i Hercegovinu i genocida nad bošnjačkim stanovništvom. Slavljenje takve politike je čin uvrede i provokacije za Bosnu i Hercegovinu, Evropu i Ujedinjene nacije. Veličanje takve politike predstavlja ozvaničenje i reafirmaciju politike koja je osmislila i organizirano počinila sistematske masovne ratne zločine i genocid. Do sada je projektantima i izvođačima zločinačke politike rušenja države Bosne i Hercegovine, u Haškom tribunalu i sudovima u Bosni i Hercegovini i inozemstvu, izrečeno preko hiljadu godina zatvorske kazne.



5. Suprotno domaćem i međunarodnom pravu 9. januara 1992. godine odmetnuti poslanici legalne Skupštine Republike Bosne i Herecegovine donijeli su potpuno neustavnu odluku da se veći dio državne teritorije Bosne i Hercegovine, prvi put u njenoj višemilenijskoj historiji, proglasi sastavnim dijelom zacrtane velikosrpske države. Nastavak slavljenja politike velikodržavlja, nasilja i bezakonja samo je još jedna potvrda da velikosrpski krugovi još uvijek nisu odustali od zločinačkog projekta stvaranja velike Srbije na račun države Bosne i Hercegovine, kao i drugih država u regionu.

6. Obilježavanje 9. januara 1992. godine je pokušaj negiranja pravne činjenice da je bh. entitet RS administrativno-teritorijalna jedinica unutar nezavisne, suverene i nedjeljive države Bosne i Hercegovine. Entitet RS egzistira unutar nedjeljive bosanskohercegovačke države tek od potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma. On nema nikakav kontinuitet.

Budućnost i napredak države Bosne i Hercegovine nije u afirmiranju nelegalnih datuma, zločinačkih ideologija, mračnih politika i presuđenih ratnih zločinaca. Građani i narodi Bosne i Hercegovine trebaju slaviti legalne praznike, afirmirati antifašističke vrijednosti i educirati nove generacije da se ugledaju na dokazane humaniste, naučnike, sportiste, književnike, privrednike...

Ne zaboravimo, 9. januar 1992. godine je direktno povezan s pokušajem uništenja Bosne i Hercegovine i stvaranja velike Srbije. Slavljenje 9. januara je u funkciji opravdavanja uništenja Bosne i Hercegovine. S druge strane, legalni državni praznici (25. novembar i 1. mart) su u antifašističkim temeljima državnosti i nezavisnosti slobodne, nedjeljive i međunarodno priznate države Bosne i Hercegovine. Nikada ne smijemo dozvoliti izjednačavanje legalnog i nelegalnog jer bi to bio uvod u legaliziranje razbijanja države Bosne i Hercegovine.

Najveća opasnost za državu Bosnu i Hercegovinu na pragu treće decenije XXI. stoljeća nisu velikodržavni protagonisti. Najveće prijetnje su: zabrinjavajuće neznanje, historijski zaborav i opasna naivnost. Koliko budemo uspješni u borbi protiv ovih slabosti toliko će i Bosna i Hercegovina biti jača.

Živjela Republika Bosna i Hercegovina/Bosna i Hercegovina!