U jednoj sam rođen, u drugoj sam proveo lijepe studentske dane, ali sam kao stručnjak i magistar elektrotehnike i jednu i drugu gradio sa šest privrednih giganata.

Danas mi je jad, tuga i čemer u duši i na mome srcu, jer se od magle ne mogu snaći.

Pitam se da li je zaista totalno poludio ovaj moj sunarodnjački srpski svijet i da li su velikosrpski nacionalisti i nacionalisti, metastazirali do one najgore faze zdravog uma, sa zatrovanim genima njihovih znanih i lucidnih veliko srpskih vožda, od Draže i Slobodana, do Milorada i Aleksandra.
Nažalost rijeka Drina nas ne treba razdvajati već spajati poput “Ćuprije na Drini“ i Nobelovca, našeg umnog i razumnog Ive Andrića.

Ti “zlatni mostovi“ naša je snaga, želja i budućnost, ali nikako sa velikosrpskim nacionalistima ili otrovnim zmijama “poskocima“, koji je nekako prelaze.

Iskreno se i razumno pitam, “Da li je poludio ovaj moj srpski svijet” koji se pretočio u cjelovitu nacionalističku i genetski poremećenu neljudsku realnost u tzv. “velikosrpski svijet“?

Kao bosanski Srbin i rođeni Sarajlija, te student iz Beograda, te kao stručnjak graditelj i jedne i druge, moje otadžbine Bosne i bratske Srbije, u ona lijepa vremena, dolazim svakodnevno u realnu zabludu htijenja, ponašanja i nerealnih želja, svih ovih velikosrpskih nacionalista u vlasti i jedne i druge države.

Ako je neko, a dokazano jeste zmija otrovnica u svojoj rodnoj Bosni, koju ne priznaje, pitamo se da li taj “poskok“ istinski može biti u vlasti i prestavljati i moje ili naše Srbijance, kao domoljubac i tobožnji patriota.